بارداري در افغانستان مبارزه با مرگ
براساس آمار ارائه شده از سوي موسسه ي فم
ايد به رياست كارل من – از استادان دانشگاه سوربن فرانسه -منتشر شده است در هر
27دقيقه يك زن در افغانستان براثر مشكلات مربوط به بارداري به ويژه حين زايمان از
دنيا مي رود كه بيشتر آنان كمتر از شانزده سال سن دارند.
اگر چه بسياري از مردم افغانستان طالبان را منشاء بی توجهی ها به حقوق زنان می
دانند اما طي هفت سالي كه از نابود ي طالبان گذشته نيز هيچ اقدامي جهت رفع اين مشكل
صورت نگرفته است.
اين گزارش در ادامه آورده است:75درصد نوزادان تازه به دنيا آمده در افغانستان نيز
براثر كمبود غذا،سرما و فقدان مراقبت ،جان خود را از دست مي دهند .
كمبود پرستاران و قابله هاي ماهر در مناطق روستايي وعدم تمايل پرستاران شاغل در
شهرهاي بزرگ به كار كردن در مناطق محروم و دور افتاده از جمله دلايل افزايش مرگ حين
زايمان در بين بانوان افغانستاني است .
اگرچه طرح موسسات كمك رسان خارجي مبني بر آموزش وتربيت قابله وپرستار از بين
نيروهاي انساني بومي تاحدي توانسته است ميزان مرگ ومير را كاهش دهد .
مرگ حين زايمان در شهرهاي كلاني مثل كابل وهرات عليرغم داشتن بيمارستان ومراكز
پزشكي نيز فراوان گزارش شده است.
به نظر مي رسد بروز اين مشكل تنها به كمبود بيمارستان و پرستار مربوط نمي شود
وعوامل ديگري چون ساختارهاي ناقص فرهنگي واقتصادي جامعه ي افغانستان نيز در بوجود
آمدن آن نقش دارند.
تبعيض جنسي ومرد سالار بودن ساختارخانوادگي جامعه ي افغانستان كه در آن به فرزندان
پسر به چشم نيروهاي اقتصادي كارآمد كه قرار است مدت طولاني به خانواده خدمت كند،
نگاه مي شود در حاليكه دختران يك نيروي مصرف كننده قلمداد مي شوند؛كه با شوهر كردن
تمام زحمات اقتصادي پدر وبرادران را هدر مي دهد ازعوامل اصلي ناديده گرفتن حقوق
زنان در افغانستان است.
از يك طرف اينگونه نگرش فرهنگي به بانوان باعث مي شود كه آنها در حين زايمان به
دليل عدم توجه كافي جان خود را از دست بدهند .
از طرف ديگر براساس ساختار سنتي خانواده هاي افغانستاني ،مادر شوهران نيز از قدرت و
اعمال نفوذ بالايي برروي عروسان خويش برخوردارند .
عدم توجه مادر شوهربه مشكلات عروس هايشان درزمان بارداري نيز از دلايل ديگر تضييع
حقوق زنان در افغانستان مي باشد.
فقر وجنگ هاي پي در پي نيز از دلايل دیگري است كه در نوع نگاه و توجه به بانوان
افغانستاني دخيل است .
برآيند تفاسير غلط از احكام اسلامي كه در افغانستان در حق زنان اعمال مي شود و فقر
و جنگ از عمده ترين دلايل بي توجهي به بانوان افغانستاني است كه متاسفانه در 30سال
اخير افزايش يافته است.
نویسندهی مقاله براي رفع مشكل بالا پيشنهادات زير مطرح مي کند:
1- نهادهاي دولتي ومسئولين در صدد وضع قوانيني باشند كه از خانم هاي باردار حمايت
كند و در صورت مرگ ناشي از عدم توجه كافي عوامل آنان كه در بسياري موارد شوهران
ومادر شوهران مي باشند را مجازات كند.
2-ازدواج در سنين پايين ممنوع گردد تا بانوان افغانستاني قبل از ازدواج به رشد و
بالندگي جسماني مناسب برسند .
3-مطبوعات ورسانه ها با آموزش مردم كراهت وزشتي ظلم به بانوان را گوشزد كرده وروابط
ملايم تري بين اعضاء خانواده به ويژه همسران ايجاد كنند.