غرب در پی استیصال فلسطین

از روزی که غرب تصمیم گرفت، اسرائیل را در قلب جهان اسلام بکارد، همواره با مشکل موجودیت ملتی به نام فلسطینیان مواجه بوده است، برای حل این معضل راههای گوناگون آزمایش شده: کوچاندن اجباری، زندانی ساختن، ترور، کشتار دسته جمعی، نگاه داشتن پشت حصار، محرومیت از کار، تحمیل فقبر و...، این راهها اگر چند نتایج طبیعی خود را به دنبال داشت ؛ لیکن نتیجه نهایی که نابودی فلسطینیان بود را به بار نیاورد. فلسطینیان بایست تا وان یهودی کشی در غرب، یا آنچه را که خودشان «هولوکاست» می خوانند را، می پرداختند؛ استدلال این بود که یهودیان در سراسر دنیا مورد ستم قرار گرفته اند؛ اینها بایست در جایی مرکز شوند و زندگی راحت و مرفهی داشته باشند؛ و این نقطه موردنظرجایی نبود به جز فلسطین، زیرا که فلسطین هم سرزمین خوش آب و هوا بود و هم در قلب جهان اسلام قرار داشت، که می توانست سکوی عمل روز مبادا به خوبی کارآیی داشته باشد. برای رسیدن به این هدف بایست از تمام امکانات و ابزارها استفاده می شد (که چنین شد.)
غرب از تمام اصول و مقرراتی که خود را مبتکر و حامی آنها می دانستند، ناگزیر در فلسطین بایست از آنها عدول می کردند: حقوق بشر، دموکراسی و تمام اصول، مواد و مبانی آنها، در سرزمین فلسطین بایست بی معنا و پوچ تلقی می شدند.
چنانچه در انتخابات اخیر فلسطین شاهد بودیم که ملت فلسطین با اراده آزاد خود، رئیس حکومت خویش را انتخاب کردند، و تمام ناظران بی طرف به این حقیقت گواهی دادند؛ اما غرب در برابر این اقدام کاملا دموکراتیک مردم فلسطین ایستاد و با تمام وسایل کوشید که این روند را شانتاژ و تخریب کنند. این کار را قبلا در الجزایر انجام داده بودند که پی آمد آن ایجاد خشونت و کشتار وسیع مردم بیگناه آن سرزمین بود؛ اما سیاستمداران غرب نتیجه دلخواه را از آن گرفتند و به جهانیان نشان دادند که ما اگر انتخابات دموکراتیک را در الجزایر نپذیرفتیم به خاطر آن بود که با یک گروه خشن و آدم کش اسلامی طرف بودیم!! متأسفانه این خشونت با هسته های که قبلا در فلسطین، افغانستان، پاکستان، سودان، عربستان سعودی و... ایجاد شده بود، گره خورد و به مجموعه ای خون باری تبدیل شد که امروزه صحنه گردان جنایات هولناک عراق و افغانستان است، جریان غم انگیزی که سود آن به صورت علنی به جیب سیاستمداران غرب و صهیونیسم می ریزد، اما دود آن چشم همه مسلمانان عالم را کور کرده است. امروزه روشن ترین و ساده ترین پیام این نمایش غم انگیز آن است که اسلام منادی و مروج خشونت، اما غرب منادی صلح، امنیت و انسان دوستی و عطوفت است!!
در فلسطین نیز استدلال این است چون گروه اسلامی حماس تروریست است!! و اسرائیل را به رسمیت نمی شناسد، بایست مورد تحریم همه جانبه قرار گیرد تا از پا در آید؛ ولی این حامیان حقوق بشر و صلح وامنیت، اسرائیل را با همه جنایات گسترده و آشکار، نه تنها تحت فشار قرار ندادند که روزمره، جوایز و مشوق هایی نیز به آن اهداء می نمایند اشغال، کشتار دسته جمعی، ترور و... هیچ کدام برای سیاستمداران و نظامیان اسرائیلی جرم محسوب نمی شود ولی دفاع مظلومانه و مأیوسانه فلسطینی ها، از سرزمین، کاشانه و حیات شان تروریسم نام می گیرد!!
با همین منطق و استدلال است که غرب با تحریم حکومت فلسطین در پی استیصال و از پای در آوردن آن بر آمده است.
فشار چندین ساله نظامی، سیاسی و اقتصادی، تمام شالوده های اقتصادی مردم فلسطین را از بن ویرانه ساخته و اکثریت قاطع این مردم در خط زیر فقر قرار دارند، اما با این وصف تحریم مالی آنها به معنای نابودی تدریجی و زجر آور آنان از طریق گرسنگی دادن است که بعد از مشخص شدن نتایج انتخابات اخیر فلسطین سیاستمداران اسرائیل و غرب همین سیاست را اتخاذ کرده اند.
جالب تر از همه این است؛ حال که این سیاستمداران زیرک به این نتیجه رسیده اند که طرح موصوف دارد به نتیجه مطلوب می رسد، طرح جدیدی را ارایه کرده اند و آن اینکه امکانات مالی و اقتصادی را دور از چشم دولت فلسطینیان در اختیار آنها قرار دهند، همه این امر یعنی جدا ساختن مردم از دولت منتخب و مورد نظر آنها از سویی، و ایجاد اختلاف میان گروهای فلسطینی از سوی دیگر؛ چنانچه تا به حال با این وعده تحریک کننده و انجام فعالیت های اپراتیفی، چندین بار آنها را در برابر هم قرار داد و تا سرحد جنگ تمام عیار مسلحانه پیش برده اند.
ادامه این سیاست ممکن است استیصال نهایی و شکستن اراده مردم فلسطین را در بر داشته باشد، مأمولی که با همه فشارهای سنگین تاکنون بر آورده نشده است
 

صمیم صدیقی